1397/5/20 434

معرفی گیاه سوروف


Echinochloa crus galli

Cockspur grass

Barnyard grasses - poaceae

 

سوروف که گالی و دژگال نیز نامیده می‌شود از خانواده‌ی گندمیان و یکی از مهمترین علف‌های هرز مزارع برنج در شمال کشور و تمام مناطق برنج کاری جهان است که بیشتر در نواحی معتدل تا معتدل گرم می‌روید. سوروف گیاهی است رطوبت‌دوست که در مراحل اولیه‌ی رشد شباهت فوق‌العاده‌ای به برنج دارد. این دو گیاه از روی گوشوارک و زبانک تشخیص داده می‌شوند، بدین ترتیب که در محل اتصال برگ به غلاف در برنج دو گوشوارک بالیگول پرزدار و یک زبانک دیده می‌شود؛ در حالی که در سوروف گوشوارک و زبانک وجود ندارد. ارتفاع بوته‌های سوروف ۳۰ تا ۱۲۰ سانتیمتر و گاهی به‌بیش از ۱۵۰ سانتیمتر می‌رسد. طول برگ‌های آن ۳۰ تا ۵۰ سانتیمتر و عرض آنها ۵ تا ۱۵ میلیمتر است.

 

 

گل‌آذین سوروف سنبله‌ی باز است، سنبلچه‌ها معمولا در حول محور جمع شده کم‌وبیش منشعب و غالبا بدون ردیف مشخص هستند؛ بین ۲.۵ تا ۴ میلیمتر طول دارند و به سهولت می‌ریزند. سنبلچه ها ریشک دارند، ریشک‌ها نیز از لحاظ طول متفاوت‌اند. تا ۱۴ روز پس از گل دادن نزدیک ۳۲ درصد از بذرها و ۱۶ روز بعد از گل دادن ۹۹ درصد بذرها قادر به جوانه زدن خواهند بود. بوته‌های سوروف در یک مزرعه ی آلوده می‌توانند در هر متر مربع تا ۲۰ هزار بذر تولید کنند که علاوه بر اینکه برحسب نوع برنج و شرایط موجود خسارت آن به مزارع برنجکاری زیاد است موجب از بین رفتن برنج نیز می‌شود.

 

ریشه‌های سوروف نیز براثر شخم از نقطه‌ای به نقطه‌ی دیگر و از مزرعه ای به مزرعه ی دیگر رفته موجب ازدیاد آن در در سطح وسیع می‌گردد. بذر گیاه سوروف در عمق بیش از پنج سانتیمتر آب، چندان قادر به جوانه زدن نخواهد بود. برای مبارزه با این گیاه، علاوه بر وجین کردن، پس از ۲ تا ۶ برگی شدن از علفکش هم استفاده می‌کنند. این گیاه به عنوان علوفه‌ی گاو و سایر دام‌ها مورد استفاده قرار گرفته و گاها بدین منظور کشت و کار هم می‌شود. سوروف را به صورت سبز در طول سال برای تغذیه دام‌ها استفاده می‌کنند. این گیاه به صورت خشک تا ۶ سال می‌تواند نگه‌داشته شود. همچنین در بعضی مناطق از گیاه سوروف برای احیای خاک‌های شور و قلیایی به‌طور ویژه در مصر بهره می‌برند.

 

 

بعضا دیده شده که در هنگام کمبود غذا دانه های برخی ارقام این گیاه به مصرف انسان ها می‌رسد. در فیلیپین ریشه‌های سوروف را برای تخفیف سوءهاضمه می‌جوشانند. در جاوه برگ‌های جوان گیاه سوروف و یا جوانه‌های آن به عنوان سبزی مصرف می‌شود. در منطقه‌ی هیسار هندوستان دانه‌های سوروف را به همراه برنج کشت‌شده در مزارع، برای تهیه‌ی پودینگ برنج، در ایام روزه‌ی هندوها مورد استفاده قرار می‌دهند. زمانی در دوره‌ی سلسله‌ی جوسئون در کره، علف بارنیارد یکی از پنج محصول عمده‌ای بود که در آن سرزمین کشت‌ می‌شد. گونه‌ی Echinochloa esculenta، نوعی گونه‌ی رام‌شده‌ی سوروف همچنان در ژاپن، کره و چین در مقیاس‌های کوچک کشت می‌شود.

مقاله اختصاصی گروه تدوین محتوای اگرونیک 
استفاده از این مطلب و انتشار آن، با ذکر نام اگرونیک  و درج لینک www.agronic.ir بلامانع می باشد.

نظر شما

پرطرفدارترین مطالب امروز

تازه های اگرونیک

برگزاری همایش ملی "زراعت، گیاهپزشکی و بیوتکنولوژی"

کشاورزان جنوب کرمان از کشت پیاز خودداری کنند

معرفی شبدر سفید و نحوه کشت آن

گیاه دارویی بارهنگ برای درمان سرفه

بیمه ماشین آلات کشاورزی تخفیف 30درصدی خورد

کتاب "گیاهان صنعتی" وارد بازار نشر شد

راه اندازی سامانه رصد بازار در هندوستان برای کشاورزان

کشاورزی بدون استفاده از خاک در صد سال آینده

پرورش نشای آنغوزه برای نخستین بار در کشور

تحویل حجمی آب کشاورزی با رعایت کارکرد مجاز

پنج سال فاصله تا بروز فاجعه عمومی آب در کشور

لزوم سرمایه گذاری در تولید عطر گل نرگس

پرورش‌ ماهی در مخازن سدهای تامین آب آشامیدنی ممنوع است

ساخت دهکده گیاهان دارویی استان خراسان جنوبی

کاشت زعفران به روش ایروپونیک برای اولین بار در کاشمر

یازدهمین نمایشگاه محصولات غذایی ارگانیک

ایران چهل‌وسومین تولیدکننده ارگانیک/ دولت باید به کشاورزان ارگانیک یارانه بدهد

محصولات سالم کد ۱۶ رقمی می گیرند

هرس درختان برگریز ضرورتی ندارد!

ابداع ربات مزرعه دار مجهز به هوش مصنوعی

معرفی شاه بلوط هندی

ثبت جهانی انگور ملایر در فهرست میراث جهانی کشاورزی

به داد اراضی شمال برسید

برداشت 63 هزار هکتار از مزارع راتون مازندران

کاشت و مراقبت از گل میخک

اگرونیک در شبکه های اجتماعی